බුදු දහම සහ ක්වොන්ටම් භෞතික විද්‍යාව හමුවන තැන - "අනන්තයේ දඩයක්කාරයා"

ඔබ විශ්වාස කරනවාද අපේ පුරාවෘත්ත නිකන්ම කතාන්දර විතරයි කියලා?
නුවරගල කඳු වැටිය ගැන ඔබ අසා ඇති දේට වඩා එහා ගිය දෙයක් එතැන තිබුණොත්? නූතන විද්‍යාවේ දියුණුම සොයාගැනීම් වන 'ක්වොන්ටම් යාන්ත්‍ර විද්‍යාව' (Quantum Mechanics) සහ අපේ පැරණි 'යක්ෂ ගෝත්‍රික' දැනුම එකට හමුවන තැනක් ගැන හිතන්න පුලුවන්ද?

මේ කෙටි කතාව, හුදෙක් ප්‍රබන්ධයක් නොවේ. මෙය ෆ්‍රැක්ටල් ජ්‍යාමිතිය (Fractal Geometry), කැලඹුම් න්‍යාය (Chaos Theory) සහ බුදු දහමේ ගැඹුරුම දර්ශනය වන 'ශූන්‍යතාවය' එක්තැන් කරමින් ලියැවුණු අත්හදා බැලීමකි. කියවා බලන්න... සමහරවිට මෙය ඔබ ලෝකය දෙස බලන විදිය වෙනස් කරයි.

---

ව්‍යාපෘතිය: ශූන්‍ය ලක්ෂ්‍යය (Project Zero-Point) - නුවරගල අභිරහස

         නැගෙනහිර අහස ඊයම් පාටින් බර වී තිබුණි. අම්පාර සහ පොළොන්නරුව මායිමේ පිහිටි 'නුවරගල' කඳු වැටිය, නිකන්ම ගල් පර්වතයක් නොව, අහස දෙසට එල්ල කළ දැවැන්ත ඇන්ටනාවක් මෙන් කුෂාන්ගේ නෙතට දිස්විය. ආචාර්ය කුෂාන්, ක්වොන්ටම් භෞතික විද්‍යාව පිළිබඳ ලොව පිළිගත් පර්යේෂකයෙකු වුවද, අද ඔහුගේ දෑත් වෙවුලමින් තිබුණේ සීතලට නොවේ; ඔහුගේ අතේ තිබූ 'ටාකියෝන් ස්කෑනරය' (Tachyon Scanner) පෙන්වමින් තිබූ අදහාගත නොහැකි දත්ත නිසාය.

[SYSTEM_LOG: TIME 14:02:45]
> TARGET: Nuwaragala_Reserve_Zone_04
> SCAN_TYPE: Topographical_LIDAR_v9
> STATUS: CRITICAL_ERROR

Error: NON_EUCLIDEAN_GEOMETRY_DETECTED
Warning: Fractal Dimension > 3.0
Calculating Recursion Depth... [INFINITE]

> ANOMALY: The local space-time curvature does not match Earth's standard gravity.
> PREDICTION: Artificial Reality Simulation? (Probability: 99.8%)

        

"මහත්තයෝ, මේ මැෂින්වල තිරේ දුවන ඉලක්කම්වලට මේ කැලේ අල්ලගන්න බෑ..."

කුෂාන් ගැස්සී බැලුවේය. ගල් තලාව කෙළවරේ, පාරම්පරික කෙටේරියක් ද කර තබාගෙන අහස දෙස බලා සිටියේ 'සිසිර' ය. ඔහු දඹාන ආදිවාසී පරපුරේ ලේ උරුමය සහිත, නමුත් නූතන ලෝකය ගැනද අවබෝධයක් ඇති අද්භූත මඟ පෙන්වන්නෙකි. සිසිර කියන්නේ මේ වනාන්තරය දඩයම් බිමක් නොව, පූජනීය භූමියක් බවයි.

"සිසිර, මේක නිකන්ම කැලයක් නෙවෙයි," කුෂාන් තම ටැබ්ලටයේ තිරය සිසිරට පෙන්වමින් පැවසීය. "මගේ උපකරණ කියන විදියට අපි දැන් ඉන්න තැන භෞතිකව පවතින්න බෑ. මෙතන ගස්, ගල්, වැල් හැමදේම නිර්මාණය වෙලා තියෙන්නේ එකම ගණිතමය රටාවකට. හරියට කණ්ණාඩියක් ඇතුළේ තියෙන කණ්ණාඩියක් වගේ (Infinite Recursion). විද්‍යාවේදී අපි මේකට කියන්නේ 'මැන්ඩෙල්බ්‍රොට් සෙට්' (Mandelbrot Set) එකක් කියලා."

සිසිර සෙමෙන් කුෂාන් අසලට පැමිණියේය. ඔහුගේ දෑස්වල තිබුණේ කුෂාන්ගේ විද්‍යාවට අභියෝග කරන බැල්මකි.

"අපේ මුත්තලා කියන කතාවක් තියනවා මහත්තයෝ. මේ නුවරගල අද්දර තියනවා 'කාල මංකඩ' කියලා තැනක්. ඒක පාලනය කරන්නේ 'නීල මහා යකා'. එයා මිනිස්සු බිලිගන්න යකෙක් නෙවෙයි. එයා බිලිගන්නේ 'මතකය'. කැලේට ආසාවෙන් ඇලෙන අයව එයා අතරමං කරනවා. ආපහු එන්න බෑ. මොකද එතන කාලය ගලන්නේ නෑ."

කුෂාන්ගේ මනස වේගයෙන් ක්‍රියා කරන්නට විය. 'නීල මහා යකා' යනු හුදෙක් ජනප්‍රවාදයක්ද? නැතහොත් එය යම්කිසි දියුණු ශිෂ්ටාචාරයක් විසින් ඉතිරි කළ 'කාල විරූපණ ක්ෂේත්‍රයක්' (Time Dilation Field) ද? ඔහු නැවතත් දත්ත විශ්ලේෂණය කළේය.

def analyze_environment(location):
    reality_integrity = check_quantum_coherence(location)
    
    if reality_integrity == 0:
        return "VOID_DETECTED"
    
    # Chaos Theory Algorithm applying...
    butterfly_effect = calculate_entropy()
    
    if butterfly_effect < 0.00001:
        print("WARNING: Cause and Effect breakdown.")
        print("Observer is becoming the Observation.")
        initiate_protocol("NIBBANA")

        

"යමු සිසිර. මට ඒ තැන බලන්න ඕන."

දෙදෙනා ඝන වනාන්තරය පීරමින් පහළට බැස්සහ. ගස්වල අතු පතර එකිනෙක පැටලී තිබුණේ ත්‍රිමාන ජාලයක් මෙනි. කුෂාන් නිරීක්ෂණය කළේ පරිසරයේ ඇති සෑම දෙයක්ම - ගසේ පත්‍රයේ සිට ගලා යන දොළ පාරේ වක්වීම් දක්වා - ස්වභාවධර්මයේ අහඹු බව ඉක්මවා ගිය නිශ්චිත ඇල්ගොරිතමයකට අනුව සිදුවන බවයි.

පැය දෙකක දුෂ්කර ගමනකින් පසු ඔවුහු අඳුරු ගුහාවක් ඉදිරියට පැමිණියහ. ගුහාව දොරකඩ දැවැන්ත නා රූස්ස ගස් දෙකක් මුරකරුවන් මෙන් නැගී සිටියේය. පුදුමය නම්, එතැන සුළඟ පවා නිශ්චල වී තිබීමයි.

"මෙතනින් එහාට මම එන්නෙ නෑ මහත්තයෝ," සිසිර බියපත් හඬින් කීවේය. "මේ තැන නිශ්ශබ්ද වැඩියි. මෙතන තමයි 'ශූන්‍යතාවය'."

කුෂාන් තනිවම ගුහාව තුළට පිය මැන්නේය. ඔහුගේ ඩිජිටල් උපකරණ එකින් එක නිවී ගියේය. බැටරි බැස ගියා නොව, ඉලෙක්ට්‍රෝන ගමන් කිරීම ප්‍රතික්ෂේප කළාක් මෙනි. නමුත් ගුහාව ඇතුළේ අඳුරක් නොවීය. ඒ වෙනුවට, ගුහා බිත්තිවල තිබූ පාෂාණවලින් අමුතු නිල් පැහැති ආලෝකයක් (Cerenkov Radiation) විහිදුවමින් තිබුණි. කුෂාන් බිත්තියට අත තැබුවේය.

ඒ මොහොතේ සිදුවූ දෙය කිසිදු විද්‍යාත්මක සමීකරණයකින් පැහැදිලි කළ නොහැකි විය. ඔහුගේ මනසට ගලා ආවේ වචන නොවේ; දත්ත ධාරාවන්ය.

[NEURAL_LINK ESTABLISHED]
> SUBJECT: Kushan_Prabodha
> IDENTITY: Dissolving...

Process: EGO_DEATH (ආත්ම දෘෂ්ටිය බිඳ වැටීම)
Loading... 25% ... 50% ... 99%

ERROR: Observer cannot observe itself.
To find the Truth, the 'Seeker' must cease to exist.
Executing: 12_Linked_Chain_of_Causality (පටිච්ච සමුප්පාදය)

> RESULT: NULL POINTER EXCEPTION
> REALITY = 0

        

හදිසියේම කුෂාන් තමාවම දුටුවේය. නමුත් ඒ ඔහුම නොවේ. ඔහු ඉදිරියේ සිටියේ අතීතයේ සිටි ආදිවාසී වැදි නායකයෙකි. ඒ සිසිරගේ මුත්තා විය යුතුය. වැදි නායකයා දුන්නක් මානාගෙන සිටියේය. ඔහු ඉලක්ක කරගෙන සිටියේ කුෂාන් දෙසට නොව, කුෂාන්ගේ 'මම' යන හැඟීම දෙසටය.

"දඩයම කියන්නේ සතෙක් මරණ එක නෙවෙයි ආගන්තුකයා," වැදි නායකයාගේ හඬ කුෂාන්ගේ විඥානය තුළ රැව් දුන්නේය. "නියම දඩයම කියන්නේ 'මම' කියන සිතුවිල්ල මරා දමන එකයි. මම ඊතලය විදිනවා කියලා හිතන තාක් කල්, මට ඉලක්කය වරදිනවා. ඊතලයත්, ඉලක්කයත්, මමත් එකක් වුනහම... දඩයම ඉවරයි."

කුෂාන් විද්‍යුත් කම්පනයක් වැදුනාක් මෙන් ගැස්සී ගියේය. මේ ගුහාව යනු 'ෂ් රොඩිංගර්ගේ පෙට්ටිය' (Schrödinger's Box) වැනි තැනකි. නිරීක්ෂකයා (Observer) සිටින තාක් කල් යථාර්ථය දෙකඩ වී පවතී. නිරීක්ෂකයා නැති වූ විට, ඉතිරි වන්නේ ශූන්‍යතාවය පමණි.

ගණිතයේ එන 'ශූන්‍යය' (Zero) සහ බුදු දහමේ 'ශූන්‍යතාවය' (Emptiness) යනු දෙකක් නොව එකක් බව ඔහුට පසක් විය. විශ්වයේ පරම සත්‍යය පවතින්නේ සමීකරණ තුළ නොව, ඒ සමීකරණ ලියන පුද්ගලයා අතුරුදහන් වන තැනය.

මොහොතකට පසු කුෂාන් ගුහාවෙන් පිටතට පැමිණියේය. ඔහුගේ අතේ තිබූ මිල අධික ස්කෑනරය දැන් ක්‍රියා විරහිත යකඩ කැබැල්ලක් පමණි. සිසිර තවමත් බියෙන් බලා සිටියේය.

"මහත්තයා... යකා හම්බවුණාද?"

කුෂාන් අහස දෙස බැලුවේය. අහස පෙරටත් වඩා පැහැදිලිය. ඔහු ස්කෑනරයේ තිබූ අවසාන දත්ත ගොනුව මැකීමට විධානයක් ලබා දුන්නේය.

> USER INPUT: DELETE ALL DATA
> CONFIRMATION: Are you sure? The discovery is worth billions.
> KUSHAN: Yes. Some truths are not meant to be recorded.

Deleting... [||||||||||||||||||||] 100%
System Shutdown.
Goodnight, Doctor.

        

"නෑ සිසිර. යකෙක් හිටියේ නෑ," කුෂාන් සිනාසෙමින් කීවේය. "එතන හිටියේ මම විතරයි. දැන් ඒ 'මම' ත් නෑ."

නුවරගල කන්ද නිහඬව බලා සිටියේය. එය තවත් එක් රහසක් සදාකාලිකවම තමන් තුළ ගිල්වා ගත්තේය. විද්‍යාව සහ මිථ්‍යාව අතර ඇත්තේ කෙස් ගසක පරතරයක් බවත්, ඒ පරතරය පුරවන්නේ මනුෂ්‍ය විඥානය බවත් දැන සිටියේ කැලය පමණි.

ඔබ මොකද හිතන්නේ?

විද්‍යාව දියුණු වෙන්න දියුණු වෙන්න අපි ආයෙම ළං වෙන්නේ අපේ පැරණි මුතුන් මිත්තන් දැකපු සත්‍යයටම නේද?

• ඔබ හිතන විදියට 'යක්ෂයා' කියන්නේ අපට නොතේරෙන පිටසක්වල තාක්ෂණයක් වෙන්න බැරිද?
• මේ කතාවේ එන 'ශූන්‍යතාවය' ගැන ඔබේ අදහස මොකක්ද?

පහළින් Comment එකක් දාගෙන යන්න. කතාවට කැමති නම් යාළුවන්ටත් Share කරන්න අමතක කරන්න එපා!

⭕19 වන සන්නිය මෙතනින් කියවන්න.. 

©Kushan prabodha liyanapathirana